Porady dla początkujących

Tenis jest uprawiany na wszystkich kontynentach przez blisko100 milionów ludzi. Również w Polsce, z roku na rok, rośnie liczba osób czynnie uprawiających tę dyscyplinę.

Chociaż jeszcze na początku lat 90-tych tenis kojarzony był tylko i wyłącznie ze sportem elitarnym, niedostępnym dla większości naszego społeczeństwa, dziś bez wątpienia możemy stwierdzić, że przeżywamy rozkwit tej dziedziny w naszym kraju. Z pewnością, największy – lecz nie jedyny – wpływ na to mają coraz lepsze wyniki polskich zawodniczek i zawodników na światowych kortach.

Tenis dla dzieci i młodzieży

Naukę gry w tenisa można rozpocząć już w wieku 4-5 lat. Przy opanowywaniu podstaw przydaje się specjalistyczny sprzęt (lekkie, krótkie rakiety, piłki gąbczaste oraz mini siatki), dzięki któremu nawet najmłodsi bardzo wcześnie czerpią przyjemność z gry na korcie, uczestniczą w zawodach, a przede wszystkim, bawią się w gronie swoich rówieśników. Ponadto tenis bardzo pozytywnie wpływa na zdrowy rozwój  każdego dziecka:
– rozwój koordynacji ruchowej
– rozwój intelektualny
– usamodzielnienie
– kształtowanie charakteru
– sportowa rywalizacja
– nawiązywanie licznych przyjaźni wśród rówieśników
– pozytywne „rozładowanie” nadmiaru energii
– dyscyplina

 

Decydując się na zapisanie  dziecka do szkoły tenisa, nie należy kierować się głównie myślą o zawodowej karierze swojej pociechy. Powinniśmy brać pod uwagę fakt, iż dzieci we wczesnym stadium rozwoju mają ogromny potencjał do fizycznych zmagań. Poświęcenie się  tej dyscyplinie sportu z pewnością zaprocentuje w ich dorosłym życiu.

Należy również podkreślić, iż dzieci i młodzież szkolna uprawiająca sport, nie jest narażona na pokusy wieku dojrzewania, jakimi są używki (papierosy, narkotyki i alkohol).

Tenis dla dorosłych

Ogromną zaletą tenisa ziemnego jest fakt, że jego naukę rozpocząć można dosłownie w każdym wieku. W tenisie amatorskim organizowanych jest bardzo wiele turniejów w różnych kategoriach wiekowych, dzięki czemu na start w zawodach mogą sobie pozwolić nawet 70-letni gracze!!!!

Oprócz sportowej rywalizacji i możliwości zwycięstwa, tenis zapewnia relaks i odcięcie się od codziennych stresów.

W dzisiejszych czasach coraz więcej osób stara się prowadzić zdrowy i sportowy tryb życia.

Moda na zgrabną sylwetkę, a przy okazji świetna zabawa na korcie, przyciąga do tenisa coraz więcej kobiet. Ogromną zaletą tenisa jest fakt, że w czasie godzinnego meczu można stracić od 400 do 600 kalorii!!!

 

Według naukowców regularna gra w tenisa (2 razy w tygodniu) powoduje:
– zmniejszenie ryzyka zachorowań na serce
– zwiększenie wydolności płuc
– zmniejszenie poziomu cukru w organizmie – dla cukrzyków
– opóźnienie efektów starzenia się
–  utrzymanie świetnej kondycji

 

Tenis może przyciągać dorosłych i dzieci, gwarantując również świetną zabawę. Porównując w poniższej tabeli różne dyscypliny sportu, wyraźnie widać, jak bardzo jest elastyczny.  To sprawia, że swoich sił na korcie może spróbować każdy.

TenisPiłka nożnaKoszykówkaGolfSiłownia
Można grać od

najmłodszych lat do późnej starości

TakNieNieTakNie
Idealny wybór dla rodzin z dziećmi, wspólne aktywne spędzenie czasu

 

TakNieNieTakNie
Kobiety mogą razem rywalizować z mężczyznamiTakNieNieTakNie
Sprzęt ułatwiający grę (szczególnie dla najmłodszych)TakNieNieTakNie
Kształtuje cechy charakteru potrzebne w codziennym życiuTakTakTakTakTak
Rywalizacja jeden na jedenTakNieNieTakNie
Jest grany na całym świecieTakTakTakTakTak

Obalając stereotyp, że tenis jest sportem tylko dla ludzi bardzo zamożnych, należy stwierdzić, iż tenis rekreacyjny jest dostępny na kieszeń przeciętnego „ Kowalskiego”. Oczywiście każde hobby kosztuje, jednak aby czerpać z życia to, co najlepsze, musimy dbać również o zdrowie.

Decydując się na przygodę z tenisem nasuwa się podstawowe pytanie:
Czy warto skorzystać z fachowej porady instruktora?

Na pierwszy rzut oka tenis wydaje się sportem bardzo prostym – należy przebić piłeczkę na drugą stronę siatki. Nic bardziej mylnego! W bardzo krótkim czasie zorientujesz się że forhend, bekhend, a w szczególności serwis, przyniosą Ci nie lada problemów. Z pełnym przekonaniem zachęcamy wszystkich rozpoczynających grę w tenisa o zainwestowanie w dobrego instruktora.

Dlaczego dzieci z instruktorem?
W momencie gdy dziecko oznajmia rodzicom, że pragnie nauczyć się grać w tenisa, najlepszym wyborem dla rodzica jest zapisanie swojej pociech do szkółki tenisowej bądź klubu. Naturalnie, jeżeli budżet domowy pozwoli nam na zapewnienie indywidualnych lekcji z trenerem, warto skorzystać z tej opcji, gdyż w ten sposób dziecko szybciej osiągnie postępy tenisowe niż w zajęciach grupowych. Nie oznacza to wcale, że zajęcia grupowe są złym rozwiązaniem. Z całą pewnością minusem jest fakt, iż trener w czasie jednej godziny zajęć musi ogarnąć grupę kilku osobową, co wiąże się z przedłużonym tokiem nauczania, w porównaniu z zajęciami indywidualnymi. Jednak zajęcia w grupie mają również bardzo wiele zalet:

  • umożliwiają organizowanie różnego typu konkurencji tenisowych i sprawnościowych.    (rywalizacja z rówieśnikami, działa motywująco na graczy);
  • dzieci, a w szczególności te najmłodsze potrzebują urozmaicenia zajęć, poprzez liczne gry i zabawy w grupie, które jednocześnie kształtują ich motorykę i koordynację ruchową niezbędną w nauce gry w tenisa;
  • aspekt finansowy – koszt treningu rozliczany jest proporcjonalnie na liczbę uczestników.

Niestety, często zdarza się, iż rodzice grający rekreacyjnie postanawiają „wziąć sprawy w swoje ręce” i w sposób „lepszy” wyszkolić swoje pociechy. Skutkiem tej metody są z reguły:

  • braki techniczne w grze dziecka -„trener rodzic” nie posiada odpowiedniej metodyki nauczania ( dziecko gra nieodpowiednio dobranym sprzętem typu: twarde piłki, ciężka rakieta, rozpoczyna grę na pełnowymiarowym korcie);
  • kłótnie między dzieckiem, a rodzicem – powodem są zbyt duże wymagania rodziców w stosunku do dziecka, oraz chęć uzyskania natychmiastowych wyników nauczania;
  • dziecko zniechęca się do tenisa, gra dla rodziców, a nie dla własnej przyjemności.

Dlaczego dorośli z instruktorem?

Częstym problemem występującym u osób dorosłych jest sceptyczne podejście do nauki gry z udziałem instruktora. Początkujący gracze nie nastawiają się na „wielki tenis”, na korcie pojawiają się głównie kierując się własnym zdrowiem i chęcią odrobiny relaksu. Faktem jest, iż w końcu po pewnym czasie nauczą się przebijać piłkę na drugą stronę kortu, jednak ich tenis pociąga za sobą wiele negatywnych skutków:

  • pierwsze godziny gry osoby początkującej sprowadzają się bardziej do biegania za piłkami „lecącymi w sposób niekontrolowany” niż gry w tenisa;
  • rażące błędy techniczne przekładające się na liczne kontuzje;
  • brak postępów w grze – zakorzenione błędy techniczne nie pozwalają na dalsze postępy  w grze;
  • „podwórkowy tenis” nie daje pełnej satysfakcji z gry;
  • błędne nawyki stosowane w grze są niezwykle ciężkie do usunięcia nawet przez wykwalifikowanego instruktora.

Duża część społeczeństwa kieruje się przekonaniem, iż wynajęcie instruktora jest zbyt kosztowne i dlatego świadomie wybierają „samouctwo”. Warto jednak podkreślić, że istnieje możliwość szkolenia osób dorosłych w grupach kilkuosobowych, a koszt takiego treningu rozkłada się proporcjonalnie na każdą osobę. Dla przykładu, w grupie czteroosobowej koszt lekcji z trenerem jest porównywalny z wynajmem jednej godziny gry na korcie. Jednak bez porównania szybsze efekty gry osiągniemy trenując pod okiem instruktora.
Osobie początkującej doradzam wykupienie kilku lekcji z dobrym instruktorem tenisa. Dlaczego?

  • już po kilku godzinach treningu początkujący gracz w stopniu podstawowym opanuje technikę kluczowych uderzeń tenisowych;
  • instruktor dostosuje indywidualny program szkolenia odpowiadający potencjałowi gracza, w celu osiągnięcia jak najszybszych efektów w grze;
  • zminimalizuje ryzyko ewentualnych kontuzji (przeprowadzenie rozgrzewki przed grą, poprawna technika uderzeń);
  • w czasie zajęć praktycznych instruktor udzieli również podstawowej wiedzy teoretycznej z zakresu tenisa (punktacja, rozgrywki amatorskie, dieta tenisowa, stosowane nawierzchnie kortu itp.);
  • dobór odpowiedniego sprzętu tenisowego (rakieta, naciąg, obuwie, oraz strój);
  • w dalszym etapie gry dla sprawdzenia reprezentowanego poziomu instruktor zadba o organizację sparingów.

Analizując wszystkie „za i przeciw” polecamy wszystkim osobom, decydującym się na uprawianie tenisa, do stawiania swoich pierwszych kroków na korcie pod okiem wykwalifikowanego instruktora. Uczulamy również rodziców, aby szkolenie własnych pociech powierzyli fachowej kadrze trenerskiej i instruktorskiej.
Drodzy Rodzice! Pamiętajmy że nie każde dziecko musi zostać „nr 1” na świecie ale każde może czerpać przyjemność i satysfakcję z gry na korcie.

Witamy wszystkich początkujących graczy, na pewno zanim zagracie swój  pierwszy mecz na korcie tenisowym warto nauczyć się podstawowych zasad gry. Analizując po raz pierwszy przepisy tenisowe wiele osób  zastanawia się dlaczego to jest aż tak bardzo skomplikowane.  Głowa do góry pierwsze wrażenie jest często błędne. Tenis nie jest trudnym sportem, żeby się o tym przekonać zachęcam do przestudiowania  podstawowych zasad  i oczywiście zapraszam do praktyki na korcie!
Również polecamy graczom bardziej zaawansowanym zapoznać się z podstawowymi zasadami gry. Zapewniamy, że odświeżenie wiedzy na pewno nie zaszkodzi,  a przy okazji można dowiedzieć się jeszcze kilku ciekawostek.

Zachęcamy do lektury!
1. Punktacja
Zdobycie pierwszego punktu liczone jest jako 15, drugiego  30,  trzeciego  40. Czwarty zdobyty punkt daje wygranie gema będącego składnikiem seta. Podczas informowania o punktacji, pierwsza liczba jest stanem punktowym zawodnika serwującego. Jeśli w gemie obaj zawodnicy zdobyli po trzy punkty (40:40), taki stan nazywamy równowagą. Żeby wygrać gema jeden z zawodników musi zdobyć dwa punkty pod rząd.
Do wygrania seta potrzeba minimum 6 gemów pod warunkiem, że gracz przegrywający wygrał, co najwyżej 4 gemy. Przy stanie gemów 5;5 wygranie dwóch kolejnych gemów z rzędu kończy seta wynikiem 7;5. Jeżeli stan gry wynosi po 6 gemów ” w secie, następuje tzw. „tie-break” (czyt. taj-brek) – rozgrywka decydująca o wygraniu seta oparta na innych zasadach.
„Tie-break’a” wygrywa zawodnik, który jako pierwszy zdobędzie 7 punktów przy zachowaniu 2 punktowej przewagi na przeciwnikiem. Czyli można wygrać: 7;3, 7;4, 7;5, 8; 6 ; 9;7 itd. Pierwszy serwis w „tie-break’u” zagrywa zawodnik, który serwowałby następnego gema (gdyby nie rozgrywano „tie-breaka”). Zmiana podania następuje po rozegraniu każdego nieparzystego punktu. Strony kortu gracze zmieniają po każdych 6 punktach oraz po zakończeniu „tie-break’a”.
Mecze rozgrywa się do wygrania 2 z 3 setów (kobiety i mężczyźni) oraz 3 z 5 (mężczyźni w niektórych turniejach). O rezultacie w setach decydujących w niektórych turniejach (turnieje wielkoszlemowe oprócz US Open, turniej Masters) nie decyduje „tie-break” lecz gra obowiązuje do uzyskania przewagi dwóch gemów. Tak więc wtedy wynik ostatniego seta może być Np. 8;6; 9;7 ; 10;8 itd.
2. Wybór strony kortu i podania
Wybór strony kortu oraz prawo wyboru podania lub odbioru w pierwszym gemie (pierwszej grze) zostaje ustalony przed rozgrzewką poprzez losowanie. Zawodnik wygrywający losowanie może wybrać:
a. podanie lub odbiór w pierwszym gemie, w takim przypadku przeciwnik wybiera stronę kortu w pierwszym gemie
b. stronę kortu w pierwszym gemie, w tym przypadku przeciwnik wybiera podanie lub odbiór w pierwszym gemie
c. żądanie wyboru przez przeciwnika jednej z powyższych możliwości.

3. Zmiana stron kortu
Zawodnicy muszą zamieniać się stronami kortu po pierwszym, trzecim i każdym następnym nieparzystym gemie w każdym secie oraz po zakończeniu seta, chyba że suma gemów w zakończonym secie jest parzysta, w którym to przypadku zmiana stron musi nastąpić po zakończeniu pierwszego gema następnego seta. W grze tie-break zawodnicy powinni zmieniać strony kortu po każdych rozegranych sześciu punktach.

4. Podanie
Bezpośrednio przed wykonaniem uderzenia podający musi stać nieruchomo, tak aby obydwie stopy znajdowały się poza linią główną (tj. po jej stronie dalszej od siatki) i pomiędzy wyimaginowanymi przedłużeniami znaku środkowego i linii bocznej. Następnie wyrzuca piłkę w dowolnym kierunku i zanim piłka zetknie się z ziemią, uderza ją rakietą. Podanie uważa się za wykonane w chwili zetknięcia się rakiety z piłką lub gdy zawodnik nie trafi w piłkę. Zawodnik posługujący się jedną ręką może użyć rakiety do wyrzucenia piłki.

5. Wykonanie podania
W normalnym gemie w czasie wykonywania podania podający musi zajmować pozycję na przemian za prawą i lewą połową linii głównej, rozpoczynając w każdym gemie od strony prawej. W grze tie-break podanie ma być wykonywane na przemian spoza prawej i lewej połowy linii głównej, rozpoczynając od strony prawej kortu. Podana piłka musi przelecieć nad siatką i zetknąć się z powierzchnią właściwego pola podania, położonego po przekątnej od podającego, zanim odbije ją odbierający.

6. Błąd stóp
Podający w czasie wykonywania podania nie może:
a. zmieniać swojej pozycji przez chodzenie lub bieganie, ale nieznaczne ruchy stóp są dozwolone;
b. dotykać linii końcowej którąkolwiek stopą;
c. dotykać powierzchni poza wyimaginowanym przedłużeniem linii bocznej;
d. dotykać wyimaginowanego przedłużenia znaku środkowego.
Jeżeli podający naruszy którekolwiek z tych postanowień, jest to „błąd stóp”.

7. Kolejność podawania
Po zakończeniu każdego gema odbierający staje się podającym, natomiast podający – odbierającym. W grze podwójnej para, która ma podawać w pierwszym gemie każdego seta, ustala, który z partnerów będzie podającym, natomiast para przeciwna ustala podającego w drugim gemie. Partner podającego w pierwszym gemie będzie podającym w trzecim gemie, partner podającego w drugim gemie – podającym w czwartym gemie i tak dalej, we wszystkich kolejnych gemach tego seta.

8. Kolejność odbioru podania w grze podwójnej
Para, która ma odbierać podanie w pierwszym gemie seta, ustala, który z partnerów odbierze podanie w pierwszym punkcie tego gema. Podobnie, przed rozpoczęciem drugiego gema seta, para przeciwna ustala, który z partnerów odbierze podanie w pierwszym punkcie drugiego gema. Partner odbierającego w pierwszym punkcie gema będzie odbierał podanie w drugim punkcie i taka kolejność odbioru powinna być kontynuowana do zakończenia gema i tego seta.

9. Złe podanie
Podanie jest złe, jeśli:
a. podający naruszy którekolwiek z postanowień zawartych w punktach 4,5 lub 6;
b. podający nie trafi w piłkę, usiłując ją uderzyć;
c. podana piłka trafi w stałe urządzenie kortu, podpórkę lub słupek przed zetknięciem się z ziemią;
d. podana piłka dotknie podającego lub jego partnera lub czegokolwiek co trzyma w ręku lub ma na sobie.

10. Drugie podanie
Jeżeli pierwsze podanie jest złe, podający wykonuje drugie podanie spoza tej samej połowy kortu, co pierwsze podanie, chyba że pierwsze podanie wykonane zostało spoza niewłaściwej połowy kortu.

11. Kiedy można podawać i odbierać
Podający nie może wykonać uderzenia dopóki odbierający nie jest przygotowany. Jednakowoż odbierający powinien przystosować się do rozsądnego tempa podającego – powinien być gotowy w rozsądnym czasie do odebrania, kiedy podający jest gotowy do wykonania podania. Jeżeli odbierający usiłował odebrać podanie, musi być uznany za przygotowanego. Jeżeli natomiast odbierający sygnalizował, że jest nieprzygotowany, a podanie zostało wykonane, nie może być ono uznane za złe.

12. Unieważnienie podania
Podanie jest nieważne, jeżeli:
a. podana piłka dotknie siatki, paska lub taśmy, a następnie upadnie na właściwe pole podania;
b. podanie zostanie wykonane, gdy odbierający nie był przygotowany.
W przypadku unieważnienia podania, powtórzone zostaje tylko to podanie (pierwsze lub drugie) – unieważnienie podania nie anuluje poprzedniego błędu.
13. Przeszkadzanie przeciwnikowi w grze
Jeżeli zawodnik popełni jakikolwiek czyn, który przeszkodzi jego przeciwnikowi w wykonaniu dobrego uderzenia wówczas, jeżeli było to działanie rozmyślne, przegrywa punkt, jeżeli natomiast niezamierzone – musi nastąpić powtórzenie.
14. Punkty wygrane przez podającego
Podający wygrywa punkt, jeżeli:
a.    podana piłka przed zetknięciem się z ziemią dotknie odbierającego bądź czegokolwiek, co ma on na sobie lub trzyma
b.    odbierający przegra punkt z innej przyczyny, spośród określonych w rozdziale „Punkty przegrane”
15. Punkty wygrane przez odbierającego
Odbierający wygrywa punkt, jeżeli:
a.    podający wykona dwa następujące po sobie złe podania
b.    podający przegra punkt z innej przyczyny, spośród określonych w rozdziale „Punkty przegrane”
16. Piłka w grze
Piłka jest w grze od chwili wykonania podania i pozostaje w grze do chwili rozstrzygnięcia punktu, chyba, że zostanie uznana za złą lub unieważniona. Jeżeli zła piłka nie zostanie wywołana przez sędziującego wymianę kontynuuje się.
17. Piłka dotykająca linii
Piłka dotykająca linii jest uważana za trafiającą w kort ograniczany przez tę linię.

18. Stałe urządzenia kortu
Do stałych urządzeń kortu zalicza się tylne i boczne ogrodzenia, trybuny, widzów, wszystkie inne urządzenia wokół kortu i nad nim oraz sędziego głównego, sędziów liniowych, sędziego siatki i dzieci do podawania piłek, jeżeli znajdują się na właściwych pozycjach. W meczu gry pojedynczej rozgrywanym na korcie z siatką do gry podwójnej i podpórkami, słupki i część siatki między nimi a podpórkami są zaliczane do stałych urządzeń kortu i nie są uważane za słupki ani za część siatki.

19. Piłka trafiająca w stałe urządzenie kortu
Jeżeli piłka będąca w grze zetknie się ze stałym urządzeniem kortu po trafieniu w kort, punkt wygrywa zawodnik, który odbił tę piłkę. Jeżeli piłka dotknie stałego urządzenia kortu przed zetknięciem się z ziemią, zawodnik, który ją odbił, przegrywa punkt. Po odbiorze podania przez odbierającego każdy z partnerów może odbić piłkę.

20. Punkty przegrane
Zawodnik przegrywa punkt, jeżeli:
a. obydwa kolejne jego podania są złe;
b. nie uda mu się odbić piłki będącej w grze przed powtórnym jej zetknięciem z ziemią tak, aby powróciła nad siatką na pole gry przeciwnika;
c. odbije piłkę będącą w grze w taki sposób, że trafi ona w ziemię lub jakikolwiek przedmiot poza właściwym polem gry;
d. odbije piłkę będącą w grze tak, że przed zetknięciem się z kortem trafi ona w stałe urządzenie kortu;
e. odbijając piłkę, rozmyślnie przeniesie ją lub złapie rakietą lub rozmyślnie dotknie ją rakietą więcej, niż jeden raz;
f. on sam, jego rakieta (trzymana w ręce lub nie) bądź cokolwiek co ma on na sobie lub trzyma, dotknie siatki, słupków, podpórek, linki, paska lub taśmy bądź ziemi w obrębie pola gry przeciwnika kiedykolwiek gdy piłka jest w grze;
g. odbije piłkę, zanim przejdzie ona nad siatką;
h. piłka będąca w grze dotknie jego samego bądź czegokolwiek, co ma on na sobie lub trzyma, z wyjątkiem rakiety;
i. piłka będąca w grze dotknie jego rakiety, kiedy nie trzyma jej w ręce;
j. rozmyślnie zmieni kształt rakiety w czasie rozgrywania punktu;
k. odbijając piłkę w grze podwójnej obaj partnerzy dotkną piłkę.

21. Prawidłowe odbicie
Odbicie jest prawidłowe (dobre), jeżeli:
a. piłka dotknie siatki, słupków, podpórek, linki, paska lub taśmy, o ile przejdzie nad nimi i zetknie się z ziemią w obrębie właściwego pola gry
b. piłka będąca w grze trafi w ziemię w obrębie właściwego pola gry, następnie wskutek rotacji lub zepchnięcia przez wiatr powtórnie przejdzie nad siatką, a zawodnik, na którego wypada kolejność odbicia, sięgnie ponad siatką i odbije piłkę na pole gry przeciwnika,
c. odbita piłka przejdzie poza słupkami, powyżej lub poniżej poziomu wierzchu siatki, nawet jeżeli dotknie słupków, pod warunkiem, że trafi we właściwe pole gry,
d. piłka przejdzie pod linką siatki pomiędzy podpórką i słupkiem nie dotykając siatki, linki czy słupka i trafi we właściwe pole gry;
e. rakieta zawodnika przejdzie nad siatką po odbiciu przez niego piłki, pod warunkiem, że rakieta zetknęła się z piłką po stronie tego zawodnika i że piłka trafiła we właściwe pole gry;
f. zawodnikowi uda się odbić piłkę będącą w grze, która wcześniej trafiła w inna piłkę leżącą na korcie.

22. Ciągłość gry. Przerwy na odpoczynek
Gra musi toczyć się nieprzerwanie, od pierwszego podania do zakończenia spotkania, zgodnie z poniższymi postanowieniami:
a. Po pierwszym złym podaniu podający musi wykonać drugie podanie niezwłocznie.
b. Odbierający powinien dostosować się do tempa podającego – musi być gotowy do odebrania podania, kiedy podający jest gotowy do wykonania podania.
c. Po zmianie stron kortu, od chwili zakończenia gema do chwili wykonania pierwszego podania w następnym gemie, może upłynąć najwyżej jedna minuta i trzydzieści sekund, z wyjątkiem zmiany stron po pierwszym gemie każdego seta oraz zmiany stron w tie-breaku, podczas której zawodnicy muszą zmieniać strony bez przerwy na odpoczynek.
d. Po zakończeniu każdego seta, bez względu na wynik, zawodnicy mają prawo do przerwy, która może trwać maksymalnie 120 sekund od momentu zakończenia punktu do czasu wykonania pierwszego podania w kolejnym secie.
e. Jeżeli suma gemów jest parzysta zawodnicy nie zmieniają stron aż do zakończenia pierwszego gema kolejnego seta.
f. Sędzia główny uznaje, czy nastąpiły okoliczności, które uniemożliwiły podającemu rozpoczęcie gry w odpowiednim czasie.
g. Długość wszelkich innych przerw między punktami pozostawia się do ustalenia organizatorom zawodów, ale nie mogą one w żadnym przypadku przekraczać 20 sekund.
h. W razie przypadkowego urazu sędzia może zezwolić na jednorazową trzyminutową przerwę na udzielenie zawodnikowi pomocy.
i. Jeżeli w wyniku okoliczności niezależnych od zawodnika, stan jego ubioru, obuwia lub sprzętu (z wyjątkiem rakiety) uniemożliwia kontynuowanie gry sędzia może zezwolić na zawieszenie gry na czas niezbędny dla doprowadzenia sprzętu do porządku.
j. Ustalenie czasu trwania rozgrzewki przed meczem pozostawia się do uznania organizatorów zawodów, przy czym nie powinien on przekroczyć 5 minut i musi być ogłoszony przed rozpoczęciem zawodów.
k. Zawodnik naruszający zasadę, że gra musi toczyć się nieprzerwanie, może po otrzymaniu ostrzeżenia, zostać zdyskwalifikowany przez sędziego głównego.